ای اربابم...بگذار بازهم بی پرده با تو سخن بگویم...مرا ضعفی عظیم و قدرتمند فرا گرفته است...آنقدر قدرتمند است که...اشک چشمانم و دلم را یارای مبارزه با او نیست...بارها و بارها زمین خورده ام....ولی بگذار

دلم تنگ است...

برای بوی باران...بوی نم خاک

برای صدای گریه آسمان و دلی که فقط برای تو بتپد

دلم تنگ است برای آغوشت و وجوی که جز وجودت تسکینش ندهد

دلم تنگ است برای من و تو و یک آسمان...

برای قلبی عاشق که جز با نگاه عاشقت تسکین نیابد...

خدایا...بی تو بیزارم از نفس هایم...

در سکوت و خلوت...آن لحظه که از غیر تهی می شوم...و از مهرت لبریز...نگاهم با آسمانت عشق بازی میکند...در تنهایی های پر یادت....دنیای محبوس پشت ابرها را می گردم...در کوچه های بی تابی پرسه میزنم..و با نجوا